I ftuar në emisionin “Në Fokus”, Renato Muçaj solli një zë të ri dhe të përfshirë në një nga fushat më të vështira, por më të domosdoshme: mbrojtjen e të drejtave të punëtorëve. Aktiv në sindikata dhe gjithnjë e më pranë angazhimit politik, ai përfaqëson një brez që nuk po kërkon thjesht vend, por po ndërton qasje të reja për të dëgjuar dhe për të vepruar.
Në bisedën me gazetaren Majlinda Rama, Renato foli pa shumë fjalë të mëdha, por me shumë qartësi. Ai rrëfeu se nuk ka qenë gjithmonë i sigurt se do të merrej me kauza publike, por se rruga e ka çuar natyrshëm atje ku padrejtësitë nuk mund të mos i shohësh.
Tha se kontakti me njerëzit që punojnë çdo ditë, shpesh në kushte të vështira dhe pa zë, ka qenë shkolla e tij më e madhe. Sepse, siç u shpreh, “kur dikush të flet me thjeshtësi për frikën e humbjes së punës, kupton se mbrojtja nuk është luks, është nevojë.”
Renato Muçaj foli edhe për politikën, jo si ambicie personale, por si mjet për të sjellë një frymë më të ndjeshme dhe më të drejtë. Ai e sheh përfshirjen në jetën publike si përgjegjësi që nuk fillon me fjalime, por me dëgjim dhe praninë në vendin e duhur, në kohën e duhur.
Në një pasazh të bisedës tha: Nuk kam iluzione se do ta ndryshoj sistemin, por besoj fort se mund të jem i ndershëm në mënyrën si e përball. Dhe kjo, për mua, është hapi i parë.
Ky episod i emisionit “Në Fokus” solli një të ri që nuk flet për idealet me zë të lartë, por që përpiqet t’i mbajë të gjalla në heshtjen e përditshme të punëtorëve. Renato Muçaj erdhi si një zë i përulur, por i vendosur , një djalë që kërkon të jetë pranë njerëzve jo vetëm kur flasin, por edhe kur nuk i dëgjon askush.