Në një mbrëmje të mbushur me kujtim, mendim dhe përulësi, inxhinieri Aleksandër Xhuvani ishte i ftuar në emisionin Në Fokus. I ardhur nga një familje me rrënjë të thella në historinë dhe kulturën shqiptare, ai rrëfeu një jetë të ndërtuar jo mbi emrin që trashëgon, por mbi punën, përgjegjësinë dhe heshtjen që sjell përkushtimi i vërtetë.
Në bisedë me gazetaren Majlinda Rama, Xhuvani foli për rrugëtimin e tij si inxhinier dhe profesor , për sfidat e viteve kur ndërtimi nuk ishte vetëm një proces teknik, por një domosdoshmëri për një vend që kërkonte të ringrihej me dinjitet.
Tha se nuk ka folur shpesh për familjen e tij, por nuk mund ta mohojë se mbiemri që mban i ka kujtuar gjithmonë se duhet të sillet me kujdes, jo për të ruajtur një figurë, por për të mos e zhgënjyer një trashëgimi që lidhet me shkollën, arsimin dhe vlerat.
Në studio nuk fliste me ton të lartë. Ishte i qetë, i matur dhe ndoshta për këtë arsye, çdo fjalë e tij tingëllonte më fort. Ai tregoi se në çdo punë që ka bërë, e ka pasur të qartë se gjurma e vërtetë nuk mbetet te titulli, por te ndershmëria e vogël e përditshme.
Në një moment të bisedës tha me thjeshtësi: Nuk kam pasur nevojë të më kujtojnë kush ka qenë gjyshi im. E ndjej çdo ditë në mënyrën si zgjedh të sillem, si punoj, si dëgjoj.
Ky episod i emisionit Në Fokus solli një njeri të qetë, të mbështetur jo te fjala e madhe, por te përkushtimi i heshtur. Aleksandër Xhuvani nuk erdhi si përfaqësues i një mbiemri të njohur, por si shembull i një jete që është ndërtuar me përulësi, me përpikëri dhe me dinjitet.