Në një nga episodet më të ngarkuara me ndjeshmëri njerëzore dhe përmbajtje letrare, emisioni “Në Fokus” me gazetaren Majlinda Rama solli përballë publikut Fatos Kongolin,shkrimtarin që ka folur për Shqipërinë e pas viteve ’90 me një realizëm të heshtur, por tronditës.
Biseda ishte një udhëtim nëpër jetën dhe veprën e tij, ku Kongoli ndau me qetësi e përulësi mendimet për letërsinë, për rolin e shkrimtarit, për përvojën e të shkruarit si një akt i brendshëm, i pamotivuar nga tregu apo momenti.
Ai foli për personazhet e tij të humbur, për qytetin që i frymëzoi (Elbasanin), për ndjesinë e vetmisë në prozën shqiptare dhe për atë që mbetet pas, kur gjithçka tjetër venitet… fjala e sinqertë.
Në një reflektim të thellë e tipik për stilin e tij, Kongoli tha: “Letërsia ime nuk ka zgjidhje. Ka vetëm pranime. Dhe ndoshta një lloj heshtjeje që i ngjan të vërtetës.”
Ky episod i “Në Fokus” ishte më shumë se një intervistë me një shkrimtar të njohur, ishte një takim me një vetëdije të kthjellët, që e sheh jetën dhe shkrimin si dy mënyra të pasigurta për të qëndruar i ndershëm në një botë që shpesh të shtyn të bësh të kundërtën.